Przygoda na Mariensztacie

nareszcie mai się maj... Przez zimną złą zimę prawie zapomniałam jak pięknie może być na świecie. Przecież oprócz pogody nic się nie zmieniło, ale jakoś lepiej :)

W piątek byłam z kolegą z liceum na piwie & pizzie. To zabawne, bo gdy się poznaliśmy w LO, nie przypuszczałam że tak sie polubimy i będziemy utrzymywać kontakt po tylu latach. Nic tego nie zapowiadało, on był we mnie zabujany (heeh, a potem będziesz to czytał :P ) a ja starałam sie unikać tego niechcianego adoratora ;)) Ale w piątek było bardzo fajnie, piwko na słoneczku, zielono, majowo, ta pogoda nie uznaje pesymizmu po prostu.

W sobote spotkałam sie z kolezanką na spacer, ale dosłownie na godzinkę, bo później byłyśmy z Iwoną zaproszone na ślub innej koleżanki, Kasi którąznamy od przedszkola :) i wyszłą za mąż już! w kościele Dominikanów na Służewiu, ceremonia była bardzo piękna, śpiewał chór i solistka. Na sam moment przysięgi ksiądz zaprosił wszystkich z ławek pod ołtarz żeby bardziej w tym uczestniczyć. Parę razy już miałam łzy w pogotowiu, ale jakoś sie opanowałam. Co było a nie jest... 

Wróciłyśmy do domu, a wieczorem było po-obiado-weselne spotkanie i ognisko pod lasem :) tylko świadkowa ciut "dała dupy" ze wskazówkami  i gromada weselników & państwo młodzi minęli miejsce imprezy o jakieś 50 metrów...nasyp kolejowy zasłonił ognisko, na marne przeszlismy ponad 3 kilometry, aby autobusem powrócić do miejsca zbiórki. W końcu dotarliśmy z zapasem weselnego jedzenia, ciasta, serów, i oczywiście wina :) wróciłysmy do domu po północy z ciastem na wynos ;)) 

Dzisiaj znowu w drodze, o 11 byłam na spacerze z koła naukowego na Mariensztacie. Tez tam fajnie, prawie hicior jak Saska Kępka, tyle że malutki. Właściwie poza ryneczkiem, nigdy tam tak naprawdę nie byłam.

back home from Sweden

I już po wycieczce. Tydzień prawie wakacji, bez zajęć, prac domowych, tylko zabawa, zwiedzanie, i wydawanie kasy niestety też...No trudno, ale warto było. Warto było polecieć, zobaczyć kawałek świata, rozszerzyć swoje horyzonty. 

Sztokholm to piekne miesto w bogatym kraju, nie dziwne że jest tam lepiej niż w Polsce. Trochę jak w Bullerbyn, moze też chciałabym mieszkać w drewnianym domku , mieć w ogródku sosny rosnące na skałach, białe noce i tak dalej...ale ciesze sie że wróciłam. Jednak urodziłam sie tutaj, i nic tego nie zmieni. Tak samo jak kocha się swoją rodzinę, za to że się do niej należy, tak samo kocha się swój kraj. Walczy sie o niego, płaci się w nim podatki. Nie podobało mi się, gdy koleżanka mówiła ze w Szwecji jest 10 tysięcy razy lepiej niż w Polsce, i że nienawidzi Polski o_O bo nie ma tu rockowych pubów etc... Nietrudno kochaćto co ładne, i sprawia nam przyjemność. Tak jak w życiu - to co najtrudniej kochać, najbardziej potrzebuje naszej miłości. 

I pomyśleć, że już maj...jest pieknie, bzy pachną, wszystko kwitnie, szkoda tylko że na krótko. Chyba muszę iść na drugi kierunek. Już prawie się zdecydowałam, ale ...nie lubię zmian. Ale wolę to, niż siedzenie na kasie w supermarkecie. Chciałabym w życiu robić coś, co byłoby moją pasją, coś z projektowaniem słoików na dżem,wizaż albo zajmowanie się behawioryzmem zwierząt. Cóż, przykład ciotki Joaśki pokazuje, że na spełnianie marzeń nigdy nie jest za późno. Ja po prostu potrzebuję więcej czasu, niż inni. Biologicznie jestem prawie rocznikowo rok młodsza (gdybyśmy siez Iwo nie urodziły prawie miesiąc  za wcześnie, mogłybyśmy być  z 1987)

Wszystko ma swój czas, jest czas sadzenia i zbierania, czas życia i umierania.

A miałam pisać o Szwecji :P

niech żyje wolność

"Wolność to decydowanie o tym, kiedy się umrze" "Wolnosć to prawo wyboru" "Wolność może oznaczać brak osobistego zniewolenia" "Moja najwyższa wolność polega na tym, iż w każdej sekundzie mogę postawić sobie hamletowskie pytanie być, albo nie być? – i swobodnie na nie odpowiedzieć"

We wtorek byłam z siostra u koleżanki na nocy filmowej pod kryptonimem "karaoke u Władcy". Świetna sprawa, grałyśmy w wersję singstara scrackowaną na PC. Śpiewam Abbę lepiej niż Iwo! Za to Moonlight Shadow, One, Enjoy The Silence, Sweet Dreams... beznadziejnie nam szły ;) po jakimś czasie obcziłam jak należy śpiewac, żeby sie mieścić w skali (bo  za to dostawało sie punkty) Śpiewałyśmy caałą noc! Słyszała nas caała Kolonia Staszica :D (mam nadzieję ze jednak nie, grube przedwojenne mury coś tłumią jednak)

W sklepie koło metra sprzadaja miodowego Ciechana, najlepszy towar eksportowy Ciechanowa. Następne dni upłyneły spokojnie, acz bez rewelacji. W piątek nie miałam zajeć szczęśliwym zbiegiem okoliczności, pojechałam z rodzicami na działkę kupować kanapy do domu na działce. Na rynek w Łowiczu :D taki bazar jak koło nas, tyle że w sezonie sprzedają kaczeta, kurczęta i jałówki (je akurat tylko ogłaszają)

Wybrałam piekne kanapy z umiarkowanym stopniem obciachu, o lekko prowincjonalnym charakterze (do domu nigdy bym takiej nie wybrała, ale na wieś - akurat! ) marzą mi sie jeszcze szydełkowe serwetki układane na oparciu :D

Ładnie jest na wsi, zielono, juz kwitną małe wiosenne kwiatuszki - hiacynty, narcyzy, szafirki. W tym roku bedą mieczyki - kwiaty, które kojarza mi sie z wiejskim ogródkiem przed domem. Jeszcze azalie, lilie, georginie, cynie, aksamitki, sasanki, groszek pachnący, bez... za dużo kwiatków i nie ma gdzie grać w badmintona :P

A dzisiaj pada, robię spis rzeczy na wyjazd do Szwecji. Gdyby to była czysta rekreacja, to nie było by problemu, ale mamy chodzić na imprezy, więc biorę buty na obcasie, masę ciuchów etc... Tydzień będziemy tam siedzieć, dobrze że wracam w piątek, będą dwa dni na odpoczynek :D

Wielkanocne orędzie

Mam przed sobą 5 dni ferii, a za sobą 2. Fajnie. Za 14 dni (stan na dzień dzisiejszy) lecę do Sztokholmu. Kwiecień coś szybko zlatuje :( a tyle roboty jeszcze... Tyle prac do napisania, nauki do nauczenia. Okazało się, że z ćwiczeń nie będzie egzaminu ustnego, więc nie potrzebnie starałam sie błyskać wiedzą na zajęciach - zwykle siedzę cicho jak mysz pod miotła, nawet jak mam coś do powiedzenia, to wolę nic nie mówić, bo jeszcze palnę jakieś goopstwo.

Kwiecień mija nawet w przyjemny sposób, jedyną rzeczą, która nie pozwala mi sie cieszyć tym, co teraz jest myśl o tym, co będzie - lub właśnie nie będzie. 

Życie jest dziwne, a świat pokręcony - zawsze jak cokolwiek planuję, wychodzi zupełnie inaczej. Czasem lepiej, częściej gorzej. Rozwiązałam wczoraj swój enneagram, wyszło mi to samo co mojej siostrze (to nie dziwne) i kolezance - to już dziwniejsze, bo ona twierdzi, ze pasuje do niej. A jest zupełnie inna niż ja :P Po prostu do niej pasują jedne fragmenty. Tak jest zawsze z testami i horoskopami. Z 10 rzeczy jakaś napewno będzie pasować.

Jak postępować ze mną
praw mi dużo komplementów. Wiele dla mnie znaczą
wspieraj mnie jako przyjaciel i partner. Pomóż mi kochać i doceniać siebie
szanuj mnie za mój wyjątkowy dar widzenia i moją intuicję
mimo, że nie zawsze lubię gdy się mnie pociesza gdy mam melancholijny nastrój, to jednak ktoś mógłby mnie trochę rozweselić
nie mów mi, że jestem przewraźliwiona lub zbyt przeczulona!
Co lubię w byciu czwórką
umiejętność znajdywania sensu życia i doświadczania emocji na głębokim poziomie
umiejętność nawiązania ciepłych i głębokich relacji z innymi
moja kreatywność, intuicja i poczucie humoru
bycie wyjątkową i bycie sporzestrzeganym jako wyjątkowa
łatwość odczuwania nastrojów innych ludzi
Co jest trudne w byciu czwórką
doświadczanie mrocznych nastrojów, odczucia pustki i tęsknoty
odczuwania wstrętu do siebie i poczucia wstydu, wierzenia, że nie zasługuję na miłość
odczuwania winy gdy zawiodę innych
odczuwanie zranienia lub bycia zaatakowanym gdy ktoś mnie nie zrozumie
poczucia bycia porzuconą
odczucia tęsknoty za tym czego nie mam

Zaznaczyłam te rzeczy, które wg mnie sie szczególnie zgadzają.

Czwórki identyfikują się często z wizerunkiem niepełnowartościowej osoby, zwłaszcza gdy nadaje im to cech unikalności i wyjątkowości. Czwórka może dla przykładu opłakiwać swoją niemożność osiągnięcia sukcesu każdego dnia, ale to narzekanie niesie delikatne odczucie przechwalania się tym. Czwórki mogą posiadać własne odczucia, że są tragicznymi romantykami, ale również mogą odczuwać poczucie traktowania się jako osoby bardzo wyjątkowej.Czwórki często zazdroszczą wszystkiego czego nie posiadają, wyolbrzymiając znaczenie powiedzenia "trawa jest zawsze bardziej zielona po drugiej stronie".

Podobnie w zyciu. Dla każdego co innego jest ważne. 

Orędzie: cieszyć sie tym, co jest teraz, bo jutro może być futro. Na święta musi być czajączek Lindta i jajka z majonezem! Sernik na zimno, sałatka brokułowa, święty spokój i ładna pogoda.

Mój blog nie jest straszny :(

Może i racja. Trochę jest. Stąd te przypuszczenia, że mam depresję, skoro piszę takie rzeczy. 

Trudno, skoro nie chcecie smętów, to smęty wracają do pamietnika, a tu nie będę się uzewnętrzniać. Tylko potem bez pretensji!

Więc... za pół godziny jadę na pizzę z koleżankami Iwony, znanymi jako "pokemony", lub fanatyczki tłustego kebaba. Musimy iść kiedyś razem na indyjski kebab na Świętokrzyską(pewnie różni sie od normalnego tym, że zamiast gyrosa sypią curry, lubię curry - moja ulubiona pizza z Da Grasso to nr 65 z curry). Tydzień, i dwa tygodnie temu były u nas w domu na zupie. Iwona (moja twin szwester)sama gotowała, krupnik i ogórkowa ;) prawie już nadaje się na żonę, gdyby jeszzce popracowała nad systematycznością, bo jak na razie zapowiada się, że jako lek wet rozkroi kota, coś mu pogmera, znudzi sie i zostawi :P

Ej no, takie notki mam pisać? :( no dobra.

Potem mam fakultet filmowy - zajebista sprawa, ogląda się filmy i za to zaliczenie wykładu monograficznego - kiedy z innych trzeba pisać egzamin. A monograf i tak się nie liczy do średniej, więc na co mi puszysta piątka z historii Kościoła w średniowieczu? Wracając do filmów, to sama bym nigdy ich nie obejrzała: Droga Mleczna i Dyskretny Urok burżuazji Boñuela, Roma Felliniego (11.03) potem jakiś straszny brazylijski, na którym nie byłam, i ostatnio Oyu-sama Kenji Mizoguchi'ego. Najbardziej podobał mi się właśnie ostatni, może z powodu bliskości kina japońskiego do hinduskiego ;), może dlatego że był taki inny, zupełnie inna konstrukcja bohaterów i fabuła.

Jak wynika ze ślicznego licznika po prawo, za ... dni lecę do Szwecji :D z koleżanką. Tam wszystko drogie, nie wyjdę z depresji finansowej, jeszcze przed wyjazdem muszę sobie tyle rzeczy kupić. Dobrze że wcześniej byłam sknera, teraz mam chociaż z czego wydawać. Raz się żyje!

Life Is Beautiful

There's nothing like a funeral
to make you feel alive
(...)

Just open your eyes

And see that life is beautiful.

Ostatnio stwierdziłam: jeżeli wydaje Ci się, że jest źle - to nie martw się, bo będzie gorzej.

Dzisiaj sobie uświadomiłam, jak było blisko do tego "gorzej",  żebym dostała cios, po którym mogłabym sie już nie podnieść. Jak w piosence Nikkiego Sixxa. Niewiele brakowało. A mogłoby być już po... Nawet nie chcę o tym myśleć. 

Nieważne co Ja teraz czuję, czy mi smutno, czy czuję się samotna, niekochana, to nieważne. Wstyd mi, że jeszcze niedawno myślałam tylko o swoim żalu. Życie toczy sie dalej, to najważniejsze, i najpiękniejsze. Wszystko może się wydarzyć, aktorzy są na scenie a ja też gram w tej sztuce. Nie mogę teraz zawieść, zachowując się jak urażone dziecko. Są ważniejsze rzeczy. 

Tylko prawdziwa matka, która kocha swoje dziecko, prędzej odda je innej, niż pozwoli je zabić. ( = trzeba być mądrym jak Salomon :) ) (ale ja nie mam dzieci, zaznaczam)

You can't quit until you try 
You can't live until you die

There's nothing like a trail of blood to find your way back home

My original Sin

Smętne zdjęcie z mojego telefonu :P a co tam, nie zakładałam bloga po to, żebyście mnie podziwiali, tylko żeby dzielić się swoimi przeżyciami etc.

I tak, przykro mi, piszę "puki" , a czasem nawet "żeka"..wtórny analfabetyzm, przykro mi. Gdy pisze ręcznie, mam problem z kolejnością "ł" i "t" = często piszę "świałto". za to na komputerze mylą mi się "r" i "t", bo sa blisko. Albo piszę bez spacji.

Byłam w piątek na sztuce w Ateneum. Poszłabym i sama, ale jakoś tak wyszło, że zapytałam Maćka czy chcę (tzn ON najpierw zapytał się mnie, na co idę )... no i poszliśmy razem. Iwono nie bij, zresztą sama się przyznałam. Joasiu, pochyl głowę ze zrozumieniem nad głupią bliźniaczką. Nie wiem po co to robię, po co z nim rozmawiam na gg, po co się spotykam (rzadko!). To kolejny z dowodów mojej głupoty.

Idzie wiosna, pora (dla osób skazanych, jak ja, na dożywotnią samotnosć) pora żałosna. 

Takich jak ja: zamknietych w sobie. Ostatnio to zrozumiałam, w czym leży przyczyna mojej porażki ewolucyjnej - w moim zamknieciu w sobie, odcięciu od świata, żeby nikt i nic nie mogło mnie zranić. A wszystko bierze sie z gimnazjum, czy podstawówki, kiedy czułam się nieakceptowana. Teraz wszystko się zmieniło, z wyjątkiem 1 rzeczy; bardzi łatwo, przez 1 słowo czy zdanie, sprawić, zebym poczuła się źle i odtrącona. I nie potrzeba psychologa, żeby powiedzeć czemu tak jest - przez to, że jako bliźniaczki trzymałyśmy się z Iwoną zawsze bardziej razem, niż z innymi. 

Straciłą wenę pzrez odgłosy pie***cych sie sąsiadów piętro wyżej. Koniec